NRC: 4 ballen

Franca Treur (1979) is met Hoor nu mijn stem terug waar ze met haar debuut begon: in een bevindelijk reformatorisch milieu ‘waar wereldvreemdheid een deugd was’. Het is een kalm boek, uitgesponnen verteld maar immer onderhoudend over een jonge vrouw die van haar geloof valt. Het is niet per se een nieuw verhaal in de ‘afvalligenliteratuur’, maar dat doet weinig af aan het plezier dat je hebt en houdt in het verhaal. Dat is allemaal te danken aan die fijnzinnige stijl van Treur.****

Dit is een samenvatting van de recensie. Lees de hele recensie bij Ontvangst.

Receptie in christelijke kranten

Het Nederlands Dagblad: 

Cultuurredacteur Rien van den Berg, wel christelijk maar niet-reformatorisch, schrijft:

“Het is Gina die de roman redt. De clichéschets van Ina verveelt. Hoewel er ook personages zijn die iets meer ruimte in hun geloof hebben, is het voor een buitenstaander nauwelijks voor te stellen dat de Gereformeerde Gemeenten echt zo werken als Treur beschrijft.”

Lees de hele recensie hier.

Het Reformatorisch Dagblad:

“Het leven van Ina is uiterst herkenbaar voor alle refomeisjes van haar generatie. Als kind: het willen zijn zoals die ene bekeerde oudtante, in het besef van zonde en van oordeel. Als opgroeiend meisje: het verlangen naar een wat breder blikveld en een wat minder benauwend klimaat, naar een leven dat groter is dan wat binnen eigen kring mogelijk is.

Als studente: de kennismaking met christenen van allerlei soort, en zelfs met ongelovigen. Het ongelukkig zijn omdat jij nergens iets van weet, omdat jouw verleden en belevingswereld helemaal niet aansluiten op die van de anderen. De vragen en de twijfels. Het lidmaatschap van de christelijke studentenvereniging, de Bijbelkringen en de belijdenisdiensten. Continue reading

4 sterren in Knack (Vlaanderen)

Marnix Verplancke schrijft in Knack Focus:

‘In Hoor nu mijn stem stikt het van uiterst citeerbare zinnen. Keer op keer weet Franca Treur een situatie in een paar sprekende beelden te vatten, waarna ze op zoek gaat naar de psychologische inhoud ervan. Immers: net zoals haar vorige twee romans gaat ook deze nieuwe over de onmogelijke situatie waarin de hedendaagse mens is beland. Hij kan zich niet meer onderwerpen aan de strenge discipline en de onvoorwaardelijke overgave die god eist. Geloven kan niet meer, beseft Gina na een cursus schriftkritiek waarin de Bijbel gedeconstrueerd wordt, maar wat dan dreigt, is de eindeloos gapende kloof van spirituele leegte die zo typerend lijkt voor onze samenleving.

Continue reading

Interview in Trouw

Op dinsdag 10 oktober publiceerde Trouw een interview met Franca Treur. Lees het interview hier.

‘Schrijven is een religieuze zaak’

Met ‘Hoor nu mijn stem’ keert Franca Treur terug naar de wereld van het streng gereformeerde geloof. ‘Kennelijk had ik het onderwerp nog niet uitbehandeld.’

Op het omslag van de nieuwe roman van Franca Treur staat een roodborstje dat met gespreide vleugels voorover buigt en water drinkt. Door de weerspiegeling van het vogeltje in het water, zie je het diertje nogmaals, maar dan op zijn kop. De afbeelding is last-minute gekozen, maar Treur is tevreden: “Het lijkt alsof de vogel tegen zichzelf vecht en dat doet Ina in het verhaal ook.” Continue reading

4 sterren in De Volkskrant (+ meer recensies)

Dirk Leyman in De Morgen (Vlaanderen) geeft Hoor nu mijn stem 3,5 ster:

‘Zeker is dat Treur met deze derde roman opnieuw aan metier heeft gewonnen. Ook spreekt er een grotere mildheid uit tegenover de gereformeerde scherpslijperij. Treur vergast ons verder regelmatig op indringende bespiegelingen over de ratrace in medialand of weeft lichtkomische theologische disputen aan de universiteit in.’ Maar hij vindt de roman wel een beetje aan de dikke kant.

Arjan Peters in De Volkskrant geeft 4 sterren:

‘Het kenmerkende Treur-gevoel, de ongewone combinatie van bevrijding en verlies, komt nog beter dan voorheen naar voren. Erg goed zijn de vlijmende miniportretjes die Franca Treur door de roman strooit.’ Continue reading

Boekpresentatie ‘Hoor nu mijn stem’ op 4 oktober bij uitgeverij Prometheus

Schrijver Marja Pruis ontving het eerste exemplaar van ‘Hoor nu mijn stem’

Fragmenten uit Marja’s feestrede:

‘Ik heb heel lang zitten piekeren wat voor soort verhaal ze nu vertelt in deze roman, en op de een of andere manier werd haar openingszin wat dat betreft ook steeds betekenisvoller. ‘De trein naar Vlissingen stond er al.’ Zo luidt die zin. Zo’n ogenschijnlijk gewoon zinnetje, dagelijkser kan het bijna niet. Maar kijk dan nog eens hoe het er staat. Die trein die stond er al, met andere woorden: die trein stond al op je te wachten, het enige wat je nog hoeft te doen is instappen, en stap je nu eindelijk in of laat je nog langer op je wachten.

Continue reading