Werk

Dorsvloer vol confetti (2009)

De woongroep (2014)

Ik zou maar nergens op rekenen (2015)

X&Y (2016)

Hoor nu mijn stem (2017)

Slapend rijk (2018)

Slapend rijk

De bundel Slapend rijk zit vol mensen die niets bijzonders doen, behalve in de smaak proberen te vallen, ergens aan proberen te wennen of iemand beminnen terwijl er een derde in het spel is.

In verhaaltjes van steeds twee bladzijden wordt bij de lezer een mix aan gevoelens opgeroepen, van medelijden en plaatsvervangende schaamte tot sympathie en herkenning. Iedereen probeert wel eens onhandig indruk op iemand te maken. En wie kent niet het gevoel van teleurstelling, omdat een ander niet precies zo denkt als jij?

Na het succes van X&Y is Slapend rijk een nieuwe bundeling piepkleine psychologische verhalen, groots geïllustreerd door Olivia Ettema.

Hoor nu mijn stem

Ina verloor op driejarige leeftijd haar ouders en groeit op bij haar opa en zijn twee ongetrouwde zussen Ma en Sjaan. Deze ‘familie’ bewandelt de oude paden van het gereformeerde geloof, en de jonge, ambitieuze Ina probeert te klimmen op de trappen van Gods genade, zoals haar lichtende voorbeeld tante Ma. Naarmate ze volwassen wordt, lonkt ook de maatschappelijke ladder, die gemakkelijker te beklimmen lijkt. Zal ze haar milieu ontstijgen of belooft ze trouw aan God?

Wat doet het met je wanneer je merkt dat men op jouw plek liever iemand anders ziet? Gina, zelfverklaard beste radio-interviewer van Nederland, verliest in korte tijd haar baan, haar geliefde en haar waardigheid. Haar leven lang heeft ze geïnformeerd naar de ideeën en de binnenwereld van anderen. Maar hoe staat het met haar eigen innerlijk?

In deze nieuwe, psychologische roman geeft Franca Treur een stem aan vrouwen uit dat deel van onze samenleving waar een vrouw niet vaak wordt gehoord.

X&Y

In de marge van het wereldnieuws proberen gewone mensen, X&Y, indruk op elkaar te maken, iets netjes op te lossen of wanhopig hun hachje te redden. In 33 piepkleine psychologische verhalen legt Franca Treur bloot hoe onthutsend eenzaam ze daarin zijn.

Ik zou maar nergens op rekenen

Een Brabants echtpaar probeert een konijn uit zijn lijden te verlossen. Een oude man regelt postume televisieaandacht voor zijn heldhaftige vader. Een marinier droomt ervan afgehaald te worden door zijn grote liefde. En wie heeft er het meeste recht op een leegstaand brugwachtershuisje?

In de vier verhalen in Ik zou maar nergens op rekenen brengt Franca Treur deze personages tot leven. Al gauw blijkt hoe graag ze iets willen. Maar willen we niet allemaal wel eens iets?

De woongroep

Zoek je bestemming! Maak iets van je leven! Maar wat doe je als je werk net zo goed door iemand anders kan worden gedaan en je verder nergens een speciaal talent voor hebt?

In het gootsteenkastje heb ik een leeg olijvenpotje gevonden.

‘Kijk, dit ben ik!’ Ik loop terug naar de bank en draai het deksel los. Ik geeuw hard in het potje en doe het meteen dicht. Met de vingers aan het deksel zwaai ik ermee in Eriks gezicht.

‘Hier: Elenoor Jansen, 28 jaar oud, contentmanager.’

Erik denkt zijn vriendin wel een voller leven te kunnen bieden: hij wil samenwonen en kinderen. Maar Elenoor solliciteert in plaats daarvan naar een plek in een idealistische woongroep, gevestigd in een voormalig weeshuis in Amsterdam-Oost. Want hoe kun je je beter thuis voelen op de wereld, dan door haar te willen verbeteren?

In Dorsvloer vol confetti beschreef Franca Treur hoe een jong meisje in een orthodoxe boerengemeenschap de kracht van woorden ontdekt. In De woongroep richt zij zich op een andere groep: jonge, hoogopgeleide stadsbewoners.

Ego’s en zwervers, helden en heiligen, uitvreters en mannenverslindsters – allemaal zijn ze op eigen wijze op zoek naar iets wat groter is dan zichzelf.

Dorsvloer vol confetti

Hoeveel kracht hebben woorden? Hoe onschuldig zijn de fantasieën van een meisje van twaalf?
De jonge Katelijne groeit in de jaren tachtig en negentig op in een strenggelovig boerengezin in Zeeland. Als enig meisje tussen zes broers wordt ze nauwelijks bij het boerenwerk betrokken. Hierdoor gaan ook de gesprekken aan tafel grotendeels aan haar voorbij.
Terwijl haar verlangen om mee te doen onverminderd groot blijft, gaan haar gedachten hun eigen gang. Daarbij laat ze zich meeslepen door verhalen. Familieverhalen, dorpsroddels, Bijbelverhalen, bekeringsgeschiedenissen. Ook sprookjes, al mag ze die eigenlijk niet lezen, omdat het leugens zijn die haar maar afhouden van de Waarheid. Ze merkt dat haar eigen woorden grote gevolgen hebben voor haar familie.
Voor alle informatie over Dorsvloer vol confetti zie deze uitgebreide website.