Tentoonstelling werk Franca Treur en Olivia Ettema in Museum Meermanno

Tentoonstelling ‘Franca Treur en Olivia Ettema, vijf jaar samenwerking’

6 april t/m 16 juni 2019

Huis van het boek | Museum Meermanno presenteert van 6 april t/m 16 juni een inkijkje in de bijzondere samenwerking van schrijfster Franca Treur en illustrator Olivia Ettema. De twee zijn inmiddels in literair Nederland een bekend duo. Sinds 2014 publiceren zij samen verhalen in de krant waarbij tekst en beeld gelijkwaardig zijn. De beste werden gebundeld in drie boeken: X&Y, Slapend Rijk en het pas verschenen Regieaanwijzingen voor de liefde. De tentoonstelling laat vijf jaar samenwerking zien door middel van originele schetsen en illustraties, krantenpagina’s van de geïllustreerde verhalen, lino- en sjabloondrukken en een korte film waarin Treur en Ettema vertellen over hun werk.

Continue reading

Franca Treur bij VPRO Boeken (televisie)

Op 17 februari werd een interview met Franca Treur uitgezonden. Presentator Jeroen van Kan sprak met haar over ‘Regieaanwijzingen voor de liefde’ in het programma Boeken van de VPRO. Daarna interviewde hij scenarioschrijver Guillermo Arriaga (Babel, 21 grams) over ‘De ontembare’. Kijk het programma terug via deze link: https://www.vpro.nl/boeken/programmas/boeken/2019/17-februari.html

 

4 sterren in de Volkskrant, 4 ballen in NRC, lof in de Telegraaf

NRC: De nieuwe roman, die eerst een feuilleton was, leunt sterker dan voorheen op haar kracht als schrijver van korte verhalen: Treur roept veel op in weinig woorden, snel en snappy. Aan die subtiliteit ontleent het zijn kracht (vier ballen)

De schitterende uitgave, met een stevig-slappe kaft en aan het begin van elk hoofdstukje een krachtige kleurenillustratie van Olivia Ettema, vijftig keer raak, smaakt ook naar meer. (Thomas de Veen)

Lees de hele recensie hier

De Volkskrant: De nieuwe Franca Treur is om te lachen, op het tragische af (vier sterren)

De werkelijke thriller is niet het verhaal dat Loek en Hanna zitten te knutselen, de spanning zit in de wankelende liefde tussen deze twee scenaristen, een relatie waar de romantiek uit weggesijpeld lijkt te zijn. (Arjan Peters)

Lees de hele recensie hier

Telegraaf: Zowel in haar verhalenbundel Slapend rijk als in de miniatuurtjes X & Y liet Franca Treur zien hoe subtiel ze over het uiteenvallen van relaties kon schrijven. Ook in Regieaanwijzingen voor de liefde, Treurs nieuwste, weet ze met een enkele zin, of een kort geschetst fragment, schijnbaar stabiele liefdesverhoudingen te kantelen.

De illustraties van Olivia Ettema – elk kort hoofdstuk krijgt er één – versterken dat. Ze zoomen in op wat door geen van de personages hardop wordt gezegd: dat ze ten diepste eenzaam zijn. […] Het dagelijkse geploeter van de zogenaamd vrijdenkende mens wordt in Regieaanwijzingen voor de liefde haarscherp geanalyseerd. (Lies Schut)

Mooie recensies voor ‘Regieaanwijzingen voor de liefde’

Nederlands Dagblad: Het nieuwe boek van Franca Treur is het waard om op valentijnsavond gelezen te worden

De geliefden Loek en Hanna, hoofdpersonages in het verhaal, schrijven samen aan een script voor een speelfilm. Naast geliefden zijn ze dus ook collega’s. De toon is in de eerste zinnen meteen gezet. En ja, deze vlotte schrijfstijl houdt Treur tot de laatste bladzijde vol. ‘In het verhaal waaraan Loek en Hanna werken moeten twee mensen elkaar krijgen. […] Dat de personages elkaar moeten krijgen is belachelijk, daarover zijn ze het alle drie eens, maar Reinout is niet van het idee af te brengen dat de mogelijkheden voor originaliteit juist liggen binnen het cliché.’

[…] Treur geeft geen directe aanwijzingen voor de liefde, maar zoomt in verhaalvorm in op relaties die al wat langer duren. Hoe houden wij het vol in de liefde?

De eerste hoofdstukken zijn met name gewijd aan het script, maar langzaam verschuift de focus. Er ontstaat een script binnen het script. De relatie van Loek en Hanna komt onder een vergrootglas te liggen. Hoe gelukkig zijn zij samen en gaat dit hele project hun relatie niet om zeep helpen? ‘[…] heel even schiet het door Hanna’s hoofd dat het moment dat hun personages elkaar gaan krijgen, zomaar het moment kan worden dat zij elkaar verliezen.’ Gelukkiger worden ze er aanvankelijk inderdaad niet op. En toch geven ze er ook niet zomaar de brui aan. Treur legt de vinger bij de wond van wederzijds onbegrip. Juist ook als het gaat om relaties waarin men elkaar niet zomaar verlaat. Wat houdt mensen nog bij elkaar en is er nog een nieuw begin mogelijk, als de liefde verdwenen lijkt te zijn?

[…] Treur geeft een realistische schets van spanningen binnen relaties, maar ook van de kracht van verbinding waar liefde ontbreekt of verloren dreigt te gaan. Daarmee is het een boek dat het waard is om op valentijnsavond gelezen te worden. Kruip samen met je liefje op de bank, verslind het boek en concludeer: ja, liefde is een kunst. (Els Meeuse)

 

Dagblad van het Noorden: een prettig leesbare, vermakelijke zedenschets

Roman is een groot woord, want dit boek bevat vijftig scènes uit een relatie. Daarbij komt niet alleen de relatie van Loek en Hanna onder spanning te staan, ook de relaties om hen heen lijken af te brokkelen.

Dat geeft Treur de kans om tot prikkelende observaties te komen, bijvoorbeeld over haar vriendin Lot die op het platteland is gaan wonen en liever een wat mannelijker man had gehad. ‘Een smakkende carnivoor met handen die druipen van het vet. Vroeger hield ze juist van zijn bandplooibroeken en overhemden met vastgeknoopte kraagjes. Maar smaak kan met verhuizen gaan verschuiven.’ (Coen Peppelenbos)

Nieuw boek op 7 februari 2019

7 februari 2019 hoopt Regieaanwijzingen voor de liefde van de pers te rollen.

Regieaanwijzingen voor de liefde is een geïllustreerde roman over het moderne leven, over liefde, vriendschap en kunst. Twee scenaristen zijn tevens geliefden. Ze werken samen aan een script voor een grote speelfilm. Met bijrollen voor een zielige ex, een eigenzinnige schoonmoeder en een stervende buurman.

Met tekeningen van Olivia Ettema

 

Geliefden Hanna en Loek besluiten samen een scenario te schrijven. Een liefdesverhaal moet het worden, de personages moeten elkaar krijgen. Maar niet op een clichématige manier. 

Intussen wordt het steeds benauwder in de huiskamer. Al snel gaan de ramen open en komt de buitenwereld binnen. Aan de ene kant brengt dat lucht, aan de andere kant verleiding. 

Bestaat de veilige cocon nog of heeft de globalisering automatisch ieders wereld groter gemaakt? Welke concessies doet een filmmaker? Hoe flexibel zijn principes? Kan je de redder in nood zijn van je ex? 

In Regieaanwijzingen voor de liefde wordt het moderne leven gefileerd, met bijzondere aandacht voor de liefdesrelatie. Is het moment dat de personages elkaar krijgen het moment waarop Loek en Hanna elkaar verliezen?